Hauptstadt

I walked tonight
Beneath the stars and ancient ruins
Among elated crowds
Laughing old men
Staring young women
Travelers and tourists
And locals and people like me
In-between-men.

And my city let me know
Or perhaps I let her say
That, finally, she knew me.

And I drew her breath
When the breeze was off course
The remnant of a thousand gifts
I took so much for granted
For too long.

I bled in foreign places
Some strange, some small
Revisiting small dents
In the low doors of memory.

And this place
Was always a point in my head
For departures or retreats
Never a home, mostly a castle
Where the spoils would be brought
To be feasted upon.

But I walked on her skin
And for a second, she crept beneath my own
Spreading the warmth of a million wars
A city that can suffer anything
And still remain eternal
A city feared by those outside
Who know simplicity as order
A city where the girls wear no masks
A right you earn under a teargas sun
And as I sank in her skin
Like the smallest of lovers
Like a mite on the left hand of god
I drank, again and again
I drank and I slid
Slid from her lips down to her bosom
No longer a man of in-between
No longer a lie scrawled on the mirror
I slid into what I could do
And with our common lips, I smiled.

WINGS OF SATAN κτλ

Διαβάζουμε την είδηση εδώ.

Ψηφίζουμε Euronymous εδώ.

Συνοπτικά.

Gnocchi.

24.

• 24 is the factorial of 4 and a composite number, being the first number of the form 2³q, where q is an odd prime.
• It is the smallest number with exactly eight divisors: 1, 2, 3, 4, 6, 8, 12, and 24. It is a highly composite number, having more divisors than any smaller number. Adding up all the proper divisors of 24 except 4 and 8 gives 24, hence 24 is a semiperfect number.
• Subtracting one from any of its divisors (except 1 and 2, but including itself) yields a prime number. 24 is the largest number with this property, for to have this property a number cannot be divisible by a prime greater than three, nor can it be divisible by 9 or 16.
• 24 has an aliquot sum of 36 and the aliquot sequence (24,36,55,17,1,0). Twenty-four is only the aliquot sum of one number the square 529.
• There are 10 solutions to the equation φ(x) = 24, namely 35, 39, 45, 52, 56, 70, 72, 78, 84 and 90. This is more than any integer below 24, making 24 a highly totient number.
• 24 is a nonagonal number. This number is also the sum of a twin prime (11 + 13). It is a Harshad number and a semi-meandric number.
• Together with the number one, 24 is one of the few numbers n for which the sum of μ(d)d² over the divisors d of n is equal to itself.
• The product of any four consecutive numbers is divisible by 24. This is because, among any four consecutive numbers, there must be two even numbers, one of which is a multiple of four, and there must be a multiple of three.
• In 24 dimensions there are 24 even positive definite unimodular lattices, called the Niemeier lattices. One of these is the exceptional Leech lattice which has many surprising properties; due to its existence, the answers to many problems such as the kissing number problem and sphere packing are known in 24 dimensions but not in many lower dimensions. The Leech lattice is closely related to the equally nice length-24 binary Golay code and the Steiner system S(5,8,24) and the Mathieu group M₂₄. One construction of the Leech lattice is possible because of the remarkable fact that 1²+2²+3²+...+24² =70² is a perfect square; 24 is the only integer greater than 1 with this property. These properties of 24 are related to the fact that the number 24 also appears in several places in the theory of modular forms; for example, the modular discriminant is the 24th power of the Dedekind eta function.
• The Barnes-Wall lattice contains 24 lattices.
• 24 is the highest number n with the property that every element of the group of units (Z/nZ)^* of the commutative ring Z/nZ, apart from the identity element, has order 2; thus the multiplicative group (Z/24Z)^* = {1,5,7,11,13,17,19,23} is isomorphic to the additive group (Z/2Z)³. This fact plays a role in monstrous moonshine.
• The 24-cell, with 24 octahedral cells and 24 vertices, is a self-dual convex regular 4-polytope; it has no good 3-dimensional analogue.
• For any prime p greater than 3, p² − 1 is divisible by 24 with no remainder.

140 σφηνάκια Βερολίνου.

Η μέρα μας ξεκινάει με μια βόλτα στην ωραία Alexanderplatz.



Έχουμε μάθει πως το δέος είναι για να είμαστε οι αποδέκτες του, οπότε δε μασάμε από σοβιετικά μεγαλεία.



Χαιρετίζουμε το δημαρχείο του γαύρου.



Και χωνόμαστε στο Nikolaiviertel.



Η υποδοχή είναι η πρέπουσα.



Η έξοδος γαλήνια.



Χαζεύουμε την ωραία εκκλησούλα του Άι Νικόλα.



Βλέπουμε και τις επιρροές της Ελλαδάρας.



Θαυμάζουμε την καλή διατήρηση της παλαιότερης εκκλησίας της πόλης.



-Τι είναι αυτό; -Ναός. Ας μπούμε.



Ωραίο είναι.



Αν και δεν έχουν όλοι την ίδια άποψη.



Ας ανεβούμε και στον τρούλο να κόψουμε χαλβά.



Αγάπες.



Πτώσεις.



Ας κατέβουμε πάλι τα 42352 σκαλοπάτια.



Ψηλά ήμασταν.



Ας βάλω και μια φώτο από το μουσείο της Περγάμου στο άσχετο.



Μικρό διάλειμμα στο ζωολογικό κήπο.



Αυτά τα πράματα δεν ξέρω πως λέγονται, αλλά από πιτσιρίκος τα σιχαινόμουν περισσότερο κι από κομμουνιστή Γάλλο.



Και για εσάς που νομίζετε πως οι κατσαρίδες είναι κακές.









Φιδάκια.



Κροκόδειλοι Θερμαϊκού.



Κροκόδειλοι Κηφισσού.



Κροκόδειλοι με τους οποίους δεν κάνουμε καλαμπούρια.



Η "θέλω να μείνουμε φίλοι" γνωστή μας.



Και μερικά φιδάκια ακόμα.


















Πατατόψαρο.



Δαντελόψαρο.



Λεοπαρδαλοσέλαχο.



Ραμπόψαρο.



Ναυτίλος. Παλιός κάτοικος Γαίας.



Απορίες.



Φλερτάκια.



H.R. Giger is a fag.



Ψαρόσουπες και νευροτοξίνες.



Ψάρι Mulinex.



Ψάρι Μουστάκας.



Ψάρι Deep Purple.



Ελπίζω να μη με πάρει πρέφα.



Λες να με πήρε;



Με πήρε.



Και τι είναι αυτό το τεράστιο πράγμα που έχει αράξει στον πάτο;



Μπρος στα κάλλη τι ειν' ο πόνος;



Μικροί ιπτάμενοι δίσκοι, λίγα αποτελεσματικά milligram.



Και προβολείς ομίχλης.



Και μακράς εμβέλειας θάνατος.



Shrooms, fuck yeah.



Κάποτε τα λέγαμε βλακόψαρα.



Πλέον τα λέμε τσιμπουκόψαρα.






Αγριόγατα της άμμου. Την θέλω.



Και μη δίνετε άλλο μπρόκολο στο λιοντάρι.



Αν και σε μερικούς αρέσει.



Συμπαθείς πόντικες.



Συμπαθή γατάκια.



"Σε βλέπω, και όταν βγω από 'δω μέσα, θα σε πονέσω πολύ."



"Φιλαράκι μήπως έχεις ένα κατοστάρικο;"



Εσένα σε είδα πως με κοιτάς και θα σε θυμηθώ όταν ξαναπάω στο χασάπη.



Αν είχατε ποτέ απορία για το πως κατουράνε τα αγριογούρουνα.



Αναίτια πλάσματα.



Ο Knut! Τέρμα οι αγκαλίτσες.









Και ένας σκούρος ξάδερφος του αποπάνω.









Δε μοιάζουν πολύ απειλητικοί τώρα, αλλά γενικά εγώ πολύ τα χαιρόμουν τα καγκελάκια.



Ένα πουλάκι εντοπίζει το λουρί της μηχανής μου.



Και το διεκδικεί.



Ο διπλανός φτερόσαυρος.



Έχετε νοιώσει ποτέ λες κι έχετε πολλά στο κεφάλι σας;



Ή σε άλλα μέρη έστω.



Δεν ήταν από τα "εκθέματα" αλλά παραλίγο να έρθουμε πολύ κοντά.



Η ανδρική απάντηση στη θηλυκή απόρριψη.



Η γριά θεία που όλοι έχουμε.



Και η γριά γειτόνισσα.



Έμφαση στα λασπόλουτρα.












Η μοίρα μας χώρισε, μα η αγάπη δεν πεθαίνει.



Από 'δω κάτω πέρασε ο Ναπολέων, ο Χίτλερ και κυρίως Εγώ.
Το χρώμα του ουρανού δεν είναι πειραγμένο.






We will bury them.









Βολτούλα στο Tiergarten.


















Και φτάσαμε στο άγαλμα της Νίκης!






Το νόημα του post.



Jesus fuckin'.



Δεν ξεχνώ.



Heads up.



Δεν το 'χα δει ποτέ από αυτή τη σκοπιά, μα συμφωνώ.



Καμηλοπάρδαλη από LEGO. Της έχουν κλέψει πολλές φορές την ουρά.



Αλβέρτος από LEGO, τα μάτια του είναι κάμερες, δεν του 'χουν κλέψει τίποτα.



Μοναξιές.



Θα γυρίσει ο τροχός.



Άμα χαλάει το S Bahn, παίρνεις το Regional.
Κι ας πάει και Φιανκφούρτη.



Γιατί όχι, εκεί ήθελε να αναπολήσει τις μέρες στη σκούνα του.



Περνά το τραίνο, περνά.



Ωραία μέρη. Αγαπημένα.



Ωραία μέρη, δοξασμένα.






Διακριτικός ασφαλίτης.



Πως καίει κανείς κάτι τέτοιο;



Τι κάνουμε όταν βρίσκουμε χωρίς καμία εξήγηση κάτι τέτοιο;



Κάτι τέτοιο.



Και αύριο μέρα ήταν.



Και οι επιλογές ανθίζουν.




Να, κάπως έτσι.



Λιαζόμαστε και λίγο υπό των φλαμουριών.



Θυμόμαστε και τις ένδοξες μέρες που το Graf Zeppelin πετούσε προκηρύξεις.



Και βγάζουμε ό,τι μας κάτσει στο κεφάλι.















Καμμένα βιβλία, κενά ράφια.



Μνημείο πολέμου. To the point.



Αλήθεια, δεν πήγε στη Σορβόννη;;;



Και δεν αμφιβάλλουμε.



Lustgarten. Όνομα και πράμα.



Οι φόβοι μας βγήκαν αληθινοί. Κάποιος το τόλμησε.



Τσιγαράκι στο κατάστρωμα του ξενοδοχείου.



Και πούλο για τα νησιά της Δανίας.



[Το post είναι αφιερωμένο στην Ιφιγένεια!]