Αφορισμός #४१

Every little thing that yields to claim, is a thing to have.
For everything one has, there is a piece of bonding
And for every piece of bonding
There's a little something of us
Being relinquished.

The way to own is not the way of having:
To own means to control what you'd abandon.

Colloque Sentimental.

Μια μελοποίηση του Colloque Sentimental.
Μετάφραση Gertrude Hall.

Die YiN Doktrin: Σύνθεση, ερμηνεία, Holborn κίτρινος.
Prussian Shuffle: Ερμηνεία, distortions, μίξη, καφέδες.

In the deserted park, silent and vast,
Erewhile two shadowy [glimmering] figures passed.

Their lips were colorless, and dead their eyes;
Their words were scarce more audible than sighs.

In the deserted park, silent and vast,
Two spectres conjured up the buried past.

"Our ancient ecstasy, do you recall?"
"Why, pray, should I remember it at all?"

"Does still your heart at mention of me glow?
Do still you see my soul in slumber?" "No!"

"Ah, blessed, blissful days when our lips met!
You loved me so!" "Quite likely, — I forget."

"How sweet was hope, the sky how blue and fair!"
"The sky grew black, the hope became despair."

Thus walked they 'mid the frozen weeds, these dead,
And Night alone o'erheard the things they said.

Απορίες VI

Λένε πως το φως ενός αστεριού διανύει δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μέσα στο απόλυτο κενό για να φτάσει σε εμάς χιλιάδες χρόνια αργότερα, όταν το ίδιο το αστέρι μπορεί να έχει πάψει να υπάρχει.
Αναρωτιέμαι, αν η αλήθεια είναι το αστέρι και η απογοήτευση το φως του, μας κάνει αυτό κενούς;

Αφορισμός #40

Κάποιος λεπτοδείκτης θα σε κάνει να θες
να γίνεις καλύτερος
Και κάποια δευτερόλεπτα θα σε κάνουν
απλώς να θες να αλλάξεις
Όλα σε ένα ρολόι που σου ουρλιάζει
πως θα καταφέρεις μόνο
να τελειώσεις.