Εμπρός για νέες περιπέτειες.
Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2009
Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009
As Long As We Have Wings [Abstract].
Let us repeatedly forget of all this warzone
And through the rain of rancid hormones let us end
Until this void becomes this meaning
And work towards that total moment of rebirth
When everything makes sense.
Until it’s crimson, let us dance
For through that carnal intersection
The lifeless highways ghostly stretch
And blend in loving curves with all death coming
For every time, that drunk with lust, we disappear
We have been there
And we will never, ever, die.
Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2009
Σημείωση.
Ανακαλύφθηκε το αποτελεσματικότερο soundtrack για υπερεντατικό, καμικαζένιο και λυσσαλέο διάβασμα εξεταστικής.
Αποτελείται από μια τζούρα εκκλησιαστικές ψαλμωδίες στο Winamp και λίγο drum n' bass να βαράει στο VLC ταυτόχρονα. Προτιμώνται καθολικές ψαλμωδίες, baroque γραμμές όπως ακολουθίες του Bach και του Palestrina και οτιδήποτε σε Γρηγοριανές φόρμες ή από το Ρωσικό Πατριαρχείο. Όσο για το drum n' bass, όσο πιο noise, τόσο καλύτερα.
Αυτή τη στιγμή, τα ηχεία βαράνε μισά το Missa Ecce ego Johannes και άλλα τόσα, Πολωνικό drum n' bass του Igor.
Δουλεύει, μη γελάτε.
Ετικέτες
Λακωνίζειν
Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2009
Warsteiner.
Έχω τον Πόλεμο στο μυαλό μου
την Ήττα στις φλέβες μου
τη Νίκη στα χέρια μου
την Ηρεμία στις ευχές μου.
Σπάσε με -θα με διαλύσω
Χτύπα -θα με πονέσω εγώ.
Μη με πιστεύεις -θα με κάνω Λάθος
θα με χωρίσω σε χιλιάδες συντρίμμια
και θα κόψω τις κατευθύνσεις
σε φλόγινες τροχιές.
Θα σε χαϊδέψω -να καις
Θα σε φιλήσω -να δαγκώσεις
Θα ζήσω για σένα -είδωλο να 'σαι
και θα με κάνω σκόνη λεπτή
που θα 'ναι ο ίσκιος
για κάθε χαμόγελο άγνοιας.
Έχω τον θάνατο και το τέλος εδώ.
Κυλάνε μαζί μου με τις πρώτες μου λέξεις.
Η σκανδάλη μ' αγκαλιάζει σαν γάντι
Και το χώμα σαν κρεββάτι μυρίζει.
Όσα λόγια κι αν πεις, μόνο αυτιά συναντάνε
Μα τα χέρια μου φτάνουν και σάρκα και αίμα
Κι αν το μέλλον χλευάσεις, υποθέτεις και θέλεις
Μα εγώ χρόνια προσμένω ένα λόγο καλό
Κάθε "θα" να αποτρέψω.
Η ευχή μένει η ίδια και το τέλος γνωστό
Ούτε όνομα αλλάζει, ούτε αγάπη:
Ειρήνη, με τη μια ή την άλλη, θα την έχω.
Με τη μια ή με την άλλη, ο Πόλεμος
θα τελειώσει μαζί μου.
Ράγισέ με -τη ρωγμή θα θεριέψω
Μάτωσέ με -την πληγή θα αμβλύνω
Δωσ' μου λόγους, εκατό θα τους κάνω
Μα ο Πόλεμός μου θα λήξει
Και καμιά σημασία δε θα 'χει
"Νικητής" αν θα λέει ή "χαμένος"
το μελάνι, το δάκρυ, η ρυτίδα.
Έχω το θάνατο και το τέλος εδώ
Όσα κι αν εσύ αφήσεις
Αυτά είναι ραμμένα στο αίμα μου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)