Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010
Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2010
Träumenblitz
Όταν μου είπες πως τα όνειρα είναι φτιαγμένα από σπασμούς
γέλασα νευρικά και σου χάιδεψα αμήχανα το χέρι
κι όταν μου είπες πως όταν ξυπνάς
για λίγα δευτερόλεπτα ακούς τον πυρήνα της γης
όπως ακούς το καρδιοχτύπι σου
όταν σου τελειώνει η ανάσα στο μακροβούτι
σε κοίταξα ανυπόμονα και σε ρώτησα
πότε θα σταματήσεις να λες χαζομάρες
και μου πες πως μες στη βροντή της γης
ακούς το τραγούδι, μόνο για μερικές στιγμές
βλέπεις τη σκόνη γύρω σου να φωτίζεται
και να χορεύει στην άκρη του χρόνου
στου σκοπού αυτού την ηχώ
μα σου πα να μη με ζαλίζεις
σου είπα πως οι αποφάσεις έχουν παρθεί
ο παλμός δεν υπάρχει
το τραγούδι δεν φτάνει πια εδώ
σηκώθηκα απ' το μακροβούτι των λόγων σου
και σου πα πως αν θες σπασμούς
θα σου δώσω έναν για το τέλος
με κοίταξες κι είχες όμορφα μάτια
τα 'χα φτιάξει εγώ
δε βλεφάρισες καν
όσο εγώ έσερνα το όνειρο στο φως
δε βλεφάρισες καν
όταν άνοιξα τα μάτια μου στην κορφή του σπασμού
Χαμογέλασα θριαμβευτικά
που δεν άκουσα μήτε πυρήνα, μήτε σκοπό
Μα το τσιγάρο θα ήταν γλυκύτερο
Αν είχες, έστω, βλεφαρίσει.
γέλασα νευρικά και σου χάιδεψα αμήχανα το χέρι
κι όταν μου είπες πως όταν ξυπνάς
για λίγα δευτερόλεπτα ακούς τον πυρήνα της γης
όπως ακούς το καρδιοχτύπι σου
όταν σου τελειώνει η ανάσα στο μακροβούτι
σε κοίταξα ανυπόμονα και σε ρώτησα
πότε θα σταματήσεις να λες χαζομάρες
και μου πες πως μες στη βροντή της γης
ακούς το τραγούδι, μόνο για μερικές στιγμές
βλέπεις τη σκόνη γύρω σου να φωτίζεται
και να χορεύει στην άκρη του χρόνου
στου σκοπού αυτού την ηχώ
μα σου πα να μη με ζαλίζεις
σου είπα πως οι αποφάσεις έχουν παρθεί
ο παλμός δεν υπάρχει
το τραγούδι δεν φτάνει πια εδώ
σηκώθηκα απ' το μακροβούτι των λόγων σου
και σου πα πως αν θες σπασμούς
θα σου δώσω έναν για το τέλος
με κοίταξες κι είχες όμορφα μάτια
τα 'χα φτιάξει εγώ
δε βλεφάρισες καν
όσο εγώ έσερνα το όνειρο στο φως
δε βλεφάρισες καν
όταν άνοιξα τα μάτια μου στην κορφή του σπασμού
Χαμογέλασα θριαμβευτικά
που δεν άκουσα μήτε πυρήνα, μήτε σκοπό
Μα το τσιγάρο θα ήταν γλυκύτερο
Αν είχες, έστω, βλεφαρίσει.
Ετικέτες
Ρητορείες
Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010
God of Pentacles.
Moments do come
When I yearn for a presence
Moments do come
When I miss
What's unremembered
And lest I forget
I watch the weather
Its inexorable thinning
And I wish there was someone
I could wait herein
Someone worth the shelter.
There's a coat hanger up north
Empty of all my unbelongings
And there's a heavy grey coat
Breathing heat in my closet
In here.
I like to run my fingers on it
I like to feel the heavy fabric
And dream of a recurrence
Of days of cold and beds of refuge
I like to toy with hollow coins
I keep "forgotten" in its pockets
And feign a hope for days of cold
When I will worm in it again.
Black leather coats for killing
Short polyester jackets
For the blend-ins
Even a corduroy for the half-life
All known to bitter-brained historians
But there's a grey coat, waiting
For the endtimes to pass
For when there will be peril and cause
And things left to lose
A grey battlesuit that's madness-proof
It calls to the failure of sunlight
And the sheperdless stars.
I look at my grey armor
And moments do come
When I yearn for a present
Someone worth the shelter
Sometimes worth a try
Moments do come
When I can't wait
To unsheathe my will
A knight between the ends
And wear my suit of sorrow.
Ετικέτες
Englisch
Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)